Lubelskiej i Przybytki do fauny chrząszczów Polski od 1913 roku, ponadto Tenenbaum inwentaryzował pod względem występowania chrząszczy (Coleoptera) następujące regiony: Mazowsze, Puszczę Białowieską, Wyżynę Lubelską, Podole i Pieniny.
Rozpoczęte przed II wojną światową prace kontynuował od 1940 w getcie warszawskim, pisząc artykuły, prowadząc zapiski entomologiczne i kolekcjonując owady. W tym czasie zaginęły rękopisy monograficzne chrząszczy Podola i Pienin opracowane wraz z Romanem Kuntze. Przyrodnicy, przyjaciele Tenenbauma (m.in. Jan Żabiński), przygotowali jego ucieczkę, jednakże odmówił on wyjścia z getta. Zmarł z wycieńczenia 29 czerwca 1941. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy OkopowejGrób Szymona Tenenbauma w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie..
Jego kolekcja zawierająca ok. 0,5 mln okazów owadów została przeoczona podczas rabunku warszawskiego Ogrodu Zoologicznego przez oddziały SS. W 1944, trzy tygodnie przed powstaniem warszawskim, zbiory te przeniesiono do Muzeum Zoologicznego, gdzie ocalały. Po wojnie wdowa Eleonora Tenenbaum-Krajewska (1892–1967), zgodnie z wcześniejszym życzeniem jej męża, przekazała zbiory na własność Muzeum Zoologicznemu w Warszawie.