Andrzej Dereń (ur. 20 grudnia 1908 w Chodaczkowie Wielkim, zm. 8 lipca 1984 we Wrocławiu) – polski archiwista i historyk, specjalizujący się w historii Niemiec XIX w. oraz historii Polski XIX w. Związany z Archiwum Państwowym we Wrocławiu.
Życiorys Urodził się w 1908 w Chodaczkowie Wielkim, województwo tarnopolskie, w rodzinie Ignacego i Marii z domu Winnik. Edukację rozpoczął w Tarnopolu, gdzie ukończył liceum. Następnie podjął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W 1935 uzyskał tytuł magistra filozofii w zakresie historii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 375. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. 1 lipca 1936 został zatrudniony, jako urzędnik cywilny VIII grupy uposażenia w Wojskowym Biurze Historycznym w Warszawie na stanowisku kierownika referatu bibliograficznego Wydziału Formacji Polskich. Zestawił Listę kawalerzystów i artylerzystów konnych odznaczonych Orderem Wojennym „Virtuti Militari” oraz Listę poległych kawalerzystów i artylerzystów konnych, które zostały opublikowane w 1938, w pracy „Księga Jazdy Polskiej”.