Istniała tam potem leśniczówka o nazwie „Hysne”. Dawniej mieszkał w niej łowczy królewski – jego zadaniem była hodowla psów myśliwskich (dlatego też miejsce to nazywane jest także „Psiarskie”). W 1521 roku król Zygmunt I Stary zakupił od Floriana Boturzyńskiego jego posiadłości położone po prawej strony Wisły, w tym również „Łaźnię”. Sąsiedztwo dóbr biskupich i królewskich było powodem zatargów, między ich właścicielami. Do I Rozbioru Polski w 1772 roku biskupi i królowie posiadali swoje części dóbr w Zabierzowie Bocheńskim. Dopiero w 1773 roku Austriacy przejęli na rzecz skarbu państwa część królewską, a 9 lat później część biskupią na fundusz religijny. Niedługo jednak po tym oba majątki włączono do wspólnej administracji dóbr dominialnych w Niepołomicach. W 1939 roku dokonano parcelacji dawnego majątku funduszowego.
Osobą związaną z Zabierzowem Bocheńskim był działacz NSZZ „Solidarność” – Tadeusz Frąś, zamordowany prawdopodobnie przez SB, 7 września 1983 r. Dedykowaną mu tablicę pamiątkową na frontonie szkoły podstawowej w Zabierzowie Bocheńskim odsłonięto 7 września 2023 r.