Pracował następnie jako nauczyciel w szkole powszechnej w Nieborowie (powiat łowicki) i inspektor szkolny na terenie powiatu łowickiego. Uzupełniał wykształcenie na Państwowym Wyższym Kursie Nauczycielskim w Warszawie (1924) i w Państwowym Instytucie Nauczycielskim w Warszawie (1925–1926). W latach 1926–1927 był zastępcą inspektora szkolnego powiatu dziśnieńskiego (z siedzibą w Głębokiem), w okresie 1927–1929 inspektorem szkolnym powiatu postawskiego (z siedzibą w Duniłowiczach), a od 1929 do 1939 inspektorem szkolnym powiatu słonimskiego. Pozostawał jednocześnie zaangażowany społecznie – organizował i kierował Oddziałem Związku Legionistów w Słonimie, działał w Związku Młodzieży Wiejskiej. W 1934 zasiadł w Radzie Miejskiej Słonima, gdzie przewodniczył Klubowi Chrześcijańskiemu.
We wrześniu 1935 został wybrany do Sejmu RP z okręgu 51, obejmującego Nowogródek, Szczuczyn i Słonim. Był członkiem Rady Naczelnej Obozu Zjednoczenia Narodowego, w Sejmie brał udział w pracach Komisji Oświatowej i Komisji Wojskowej. Ponownie zdobył mandat poselski w listopadzie 1938. Po wojnie pracował jako zastępca dyrektora Państwowego Młodzieżowego Zakładu Wychowawczego w Antoniewie, gdzie zmarł. Został pochowany w Skokach k.