alt=Kolorowe zdjęcie kannelu wykonanego z jasnego drewna, widocznego w rzucie izometrycznym na neutralnym tle.|thumb|Współczesny kannel chromatyczny posiada duże, płaskie pudło rezonansowe, które grający umieszcza na swoich kolanach lub na stelażu.
Kannel – estoński instrument muzyczny zbliżony do cytry. Wraz z litewskim instrumentem kankles, łotewskim kokles, rosyjskimi gęślami i fińskim kantele należy do grupy tzw. psalteriów bałtyckich. Choć w Estonii uważany był za instrument narodowy, nauka gry na nim podupadła w XX wieku. W ostatnich latach notuje się jednak wzrost zainteresowania nim.
Tradycyjny kannel posiada od pięciu do dwunastu strun wykonanych z metalu lub naturalnych włókien, rozciągniętych ponad pudłem rezonansowym. Grający umieszcza pudło na kolanach lub na specjalnym stelażu i palcami szarpie struny umieszczone prostopadle. Najwyższe znajdują się najbliżej grającego, najdalej od niego znajduje się grupa strun basowych. Tradycyjnie struny melodyczne szarpie się lewą ręką a prawa służy do akompaniowania, choć współcześnie znanych jest wiele stylów gry. Wytwarzane od końca XIX wieku kannele chromatyczne mogą mieć 20, 30 a nawet 50 strun.