mały|200px|Nagrobek duchownego na cmentarzu przy ul. Lwowskiej w Chełmie Józef Wójcicki, w brzmieniu zrusyfikowanym Iosif Siemienowicz Wojcicki (ur. 22 sierpnia 1813 w Łęcznej, zm. 13 stycznia 1889) – unicki, a następnie prawosławny duchowny, oficjał Konsystorza Generalnego unickiej diecezji chełmskiej. Jeden z organizatorów jej likwidacji. Następnie do śmierci służył jako archiprezbiter soboru katedralnego w Chełmie.
Życiorys Pochodził z mieszczańskiej rodziny wyznania rzymskokatolickiego z Łęcznej. Początkowo uczył się w rzymskokatolickim seminarium duchownym w Lublinie, jednak zmienił obrządek i przeniósł się do seminarium unickiego w Chełmie. Następnie ukończył katolicką Akademię Duchowną w Warszawie i został profesorem chełmskiego seminarium. Przed święceniami zawarł związek małżeński z bratanicą unickiego biskupa bełskiego, administratora diecezji chełmskiej Jana Teraszkiewicza, co pozwoliło mu na zamieszkanie w pałacu biskupim. Powierzono mu zarządzanie funduszami diecezji i domem biskupim. Był również nauczycielem w otwartej w 1840 w Chełmie szkole kształcącej unickich nauczycieli i psalmistów (diaków)J. Lewandowski, Na pograniczu, s. 67-69., zaś od 1855 oficjałem chełmskiego konsystorza unickiegoJ. Lewandowski, Na pograniczu, s. 77.. Stracił jednak wpływy po śmierci biskupa TeraszkiewiczaW. Osadczy, Święta Ruś, s.