Fryderyk Tadanier (ur. 18 stycznia 1892 w Kamionce Strumiłowej, zm. 1 listopada 1960 w Krakowie) – polski architekt, przedstawiciel modernizmu z elementami ekspresjonizmu.
Życiorys Był synem Abrahama Isaaka zawiadowcy tartaku i Pepi Mager, mial starszego brata Wilhelma prawnika i sędziego. Uczył się w Wyższej Szkole Realnej we Lwowie. Następnie w 1909 podjął studia na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Lwowskiej. 24 lutego 1915 zdał egzamin dyplomowy. Praktykował u Jana Lewickiego. Po wojnie został Generalnym Inspektorem Odbudowy Ministerstwa Robót Publicznych; pełnił tę funkcję do 1922.
Związany był od początku lat 20. XX wieku z Krakowem. W tym okresie zaprojektował szereg budynków mieszkaniowych i użyteczności publicznej. Współpracował m.in. z Adolfem Szyszko-Bohuszem i Wacławem Krzyżanowskim. Kierował odbudową infrastruktury po katastrofie w Witkowicach. W 1927 uzyskał krakowską licencję koncesjonowanego budowniczego. Po otrzymaniu licencji otworzył własne przedsiębiorstwo architektoniczne. W latach 30. pracował również jako rzeczoznawca budowlany w Wieliczce i Krakowie. Wykładał w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w latach 1935-1939. Należał do rady redakcyjnej czasopisma „Architekt”.