Zagrożenia i ochrona Suzu gangesowy zalicza się do najbardziej zagrożonych waleni. Populacja suzu gangesowego od 1957 zmniejszyła się o ponad połowę. Suzu indusowy graniczył swój zasięg występowania do jednej piątej. Do zagrożeń zalicza się modyfikacja środowiska przez człowieka, w tym budowanie tam i zapór, pomimo których albo na skutek których wody ciągle brakuje. Zapory takie stanowią bariery nieprzekraczalne dla suzu. W efekcie tworzą się niewielkie populacje, które często nie mają możliwości przetrwania. Z 17 subpopulacji suzu indusowego 11 zostało już wytępionych, natomiast trzy liczą sobie po około 20 sztuk uwięzionych w odcinkach rzek między tamami. Tak małe populacje nie mogą się utrzymać i prawdopodobnie podzielą los poprzednich 11. Największa jest populacja między barierami Guddu i Sukkur. W 2001 liczebność oceniano na 1300 osobników, w 2006 na między 1550 a 1750 zwierząt. Pomimo mniejszej ilości dostępnych informacji to samo dotyczy gatunku gangeskiego, wytępiono już w ten sposób populacje między zaporami Haridwar i środkową Gangesu, niższą Gangesu i Kanpur, rzek Shone, Sharda, górnej Mahakali i powyżej zapory Sapta Koshi. Suzu wpływa również do kanałów, z których jednak niekiedy nie może się wydostać i ginie.