Immigration Restriction Act – akt wydany w 1901 roku przez Parlament Australii, który wprowadzał restrykcje w imigracji do Australii i usuwanie z kraju niepożądanych imigrantów jako podstawę Polityki Białej Australii (ang. White Australia Policy). Immigration Restriction Act był kluczowym elementem pakietu ustaw przyjętych przez australijski parlament w 1901 roku. Oprócz niego napływ ludności nieeuropejskiej zahamować miały także Pacific Islander Labourers Act i rozdział 15 ustawy 1901 Post and Telegraph Act. Akt bazował na wcześniejszej polityce kolonii australijskich.

W 1888 roku 70% mieszkańców Australii urodziło się na jej terenie, co zaczęło sprzyjać powstawaniu nastrojów narodowych. Postępująca integracja gospodarcza i komunikacyjna, a z czynników zewnętrznych także ekspansja europejskich mocarstw w rejonie Pacyfiku oraz napływ chińskich imigrantów, przyczyniły się do podjęcia działań na rzecz utworzenia jednolitego państwa australijskiego. W 1901 roku 98% populacji Australii była biała, społeczeństwo to chciało utrzymać taką strukturę etniczną, m.in. w celu ochrony ludności przed konkurencją siły roboczej z imigrantami z Chin i wysp Pacyfiku.