Zapona relikwiarzowa z orłem – gotycki relikwiarz typu medalionowego wykonany zapewne w drugiej połowie XIV stulecia. Obecnie eksponowany w paryskim Musée National du Moyen Âge.
Cenny przykład osobistego klejnotu relikwiarzowego, gotyckiego złotnictwa i sztuki dworskiej XIV wieku. Pierwotne dzieje relikwiarza nie są znane. Datowany jest ogólnikowo na drugą połowę XIV stulecia, wiązany z najważniejszymi osobistościami ówczesnego dworu. Wiadomo, że później należał do kolekcji księcia Petra Sołtykowa, znanego kolekcjonera dzieł sztuki dawnej, a następnie trafił do obecnego miejsca.
Wykonany jest ze złoconego srebra i bogato kameryzowany. Ma kształt regularnego rombu otoczonego quasi ośmiolistną obwódką. Na szrafowanym (techniką grawerowania) polu rombu widoczny jest gładki ornament w formie stylizowanych języków płomieni. Pole to wypełnia bogato zdobiony kamieniami szlachetnymi orzeł zwrócony heraldycznie w lewo. Ja jego głowie spoczywa niewielka korona ozdobiona perłą. Kolejne perły orzeł trzyma w szponach i dziobie. Głowa, korpus i szeroko rozpostarte skrzydła są gęsto ozdobione kaboszonowymi kamieniami szlachetnymi o zróżnicowanej wielkości, kształcie. Większość z nich jest gładko szlifowana. Kameryzowana jest również bordiura rombu, gdzie występuje alternacja pereł i kamieni szlachetnych.