Brańczyce (; ) – wieś na Białorusi, w rejonie soligorskim obwodu mińskiego, około 11 km na północ od Soligorska.
Historia Były to dobra niegdyś Radziwiłłowskie, zostały nabyte w 1858 roku przez rodzinę Szpilewskich. W latach 60. XIX wieku Józefa Szpilewska, wychodząc za Edmunda Bułhaka (1833–1867), wniosła majątek do rodziny Bułhaków. Brańczyce, dobra liczące do 30 włók odziedziczył ich syn, Jerzy Bułhak, który tu zamieszkał.
Wieś magnacka położona była w końcu XVIII wieku w Księstwie Słuckim w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 110..
Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Brańczyce, wcześniej należące do Księstwa Kopylsko-Słuckiego i powiatu słuckiego województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej, znalazły się na terenie powiatu słuckiego (ujezdu), wchodzącego w skład guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku wieś weszła w skład Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (ZSRR), od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.