thumb|300px|Bitwa morska pod Trafalgarem w wieku żagli (na obrazie Mayera) – okres historii nowożytnej, w którym zarówno marynarki handlowe jak i floty wojenne składały się w większości z żaglowców. Trwał od XVI do połowy XIX wieku. Był to znaczący okres w żegludze światowej, kiedy to statki żaglowe przewoziły tysiące europejskich osadników do kolonii zakładanych na wszystkich kontynentach (prócz Antarktydy); była to najznaczniejsza migracja ludności w czasach nowożytnychOlivier Puget, The World's Great Sailing Ships, Barnes & Noble 1998, s. 34..
Wyznaczenie ram czasowych nie może być precyzyjne, ale ogólnie przyjmuje się, że wiek żagli zawiera się pomiędzy bitwą pod Lepanto w 1571 roku, kiedy to główną rolę odgrywały wiosłowe galery, a bitwą w zatoce Hampton Roads w roku 1862, gdzie napędzany maszyną parową okręt pancerny CSS „Virginia” zniszczył żaglowe fregaty USS „Cumberland” i USS „Congress”, co oznaczało kres dominacji okrętów żaglowych i uznanie ich – wobec okrętów z napędem parowym – za przestarzałeOlivier Puget, The World's Great Sailing Ships, Barnes & Noble 1998, s. 38..