Oprócz krzyża Henryka II ze skarbca katedry bazylejskiej pochodzi aż osiem innych krzyży w tym cztery relikwiarzowe. Wszystkie pochodzą z XIV–XVI stuleci. Zapewne w warsztacie Hansa Rutenzwiga powstał pomiędzy 1350–1400 relikwiarz z Grupą Ukrzyżowania ozdobiony emaliami. Na 1460 rok datuje się kolejny krzyż, charakteryzujący się ramionami częściowo wykonanymi z kryształu górskiego, wewnątrz których umieszczono relikwie. Przed 1470 rokiem w Strasbourgu sprawiono późnogotycki krzyż składający się z dwóch spiętrzonych i bogato zdobionych aediculi oraz krucyfiksu, który flankują figurki Matki Boskiej i św. Jana Ewangelisty. Określany jest mianem krzyża Halwila ze względu na taką nazwę figurującą w inskrypcjach nad tarczami herbowymi zdobiącymi relikwiarz. Ze zbiorów berlińskich pochodził zaginiony w 1945 roku wielki krzyż zw. Kapellenkreuz wykonany w Górnej Nadrenii około 1330 roku. Składał się z masywnej podstawy podtrzymującej przez sześć figurek lwów aediculi bogato zdobionej formami typowymi dla gotyckiej architektury oraz wielkiego krzyża z figurką Chrystusa Ukrzyżowanego o ramionach zakończonych motywem fleur-de-lys. Flankowały go pełnoplastyczne figurki Matki Bożej i św. Jana oraz czterech aniołów.