Podczas półrocznego pobytu zorganizował publiczną służbę ochrony roślin, prowadził badania nad szkodnikami roślin oleistych, róż oraz pasożytami atakujących magazyny przechowujące suszone owoce. Ich efektem było powstanie siedmiu prac naukowych. W tym czasie jego syn Wiktor interweniował w Polsce u Ludwika Garbowskiego, ponieważ plany zatrudnienia jego ojca przedłużały się.

W Polsce 1 stycznia 1922 Zygmunt Mokrzecki przybył do Polski, otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, a 1 kwietnia tego samego roku profesora zwyczajnego. Stanął na czele Instytutu Entomologii i Ochrony Lasów, który został ulokowany razem z laboratorium i muzeum w Skierniewicach. W 1923 został pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Entomologicznego, który powstał początkowo jako Polski Związek Entomologiczny przy Polskim Towarzystwie Przyrodników im. Kopernika. 10 grudnia 1927 obchodzono uroczyście 35 lecie pracy naukowej Zygmunta Mokrzeckiego. W 1935 przeszedł na emeryturę, zmarł 3 marca 1936. Dwa dni później spoczął na warszawskim cmentarzu Powązkowskim.