Eliška Klimková-Deutschová z d. Folkmannová (ur. 14 grudnia 1906 w Litomyšli; zm. 2 grudnia 1981 w Pradze) – czeska lekarka neurolog oraz nauczycielka akademicka.
Życiorys Eliška Folkmannová urodziła się w rodzinie rabina Izáka Folkmanna. Ukończyła realne gimnazjum w Chrudimiu i studiowała na wydziale lekarskim Uniwersytetu Karola w Pradze. Promocję jako doktor medycyny uzyskała 14 stycznia 1931. Podjęła najpierw pracę w klinice neurologicznej profesora Vladimira Haškoveca, następnie była około dwóch lat lekarzem w Brnie w klinice neurologiczno-psychiatrycznej kierowanej przez profesora Miroslava Křivego. 17 grudnia 1938 została żoną antropologa Jaroslava Klymko, którego bratem był Jan Kłymko.
We wrześniu 1939 otrzymała ze względów rasowych zakaz wykonywania zawodu oraz została deportowana do obozu koncentracyjnego Theresienstadt, gdzie została kierownikiem szpitala obozowego. Zajmowała się leczeniem i zwalczaniem epidemii, zwłaszcza wirusowego zapalenia mózgu w latach od 1942 do 1944. Później została deportowana do obozu Auschwitz-Birkenau oraz podobozu Groß-Rosen w Chrastawie.