Saung ( //; mon. စံၚ် //; także: saung-gauk, harfa birmańska) – łukowata harfa używana w tradycyjnej muzyce birmańskiej.
Saung uważany jest za narodowy instrument muzyczny Birmańczyków. Jego unikatowość polega na niezwykle starej tradycji gry na nim oraz na tym, że ma to być jedyna dawna harfa używana nadal w AzjiStrona Harp History wspomina, że podobny instrument nazywany (według autorów strony) pin nam tao i przedstawiony na zdjęciu, używany jest do dzisiaj w Tajlandii. Jednak według tejże samej strony główną różnicą między obydwoma instrumentami jest to, że saung ma 13 strun podczas gdy tajska łukowata harfa ma ich 15. (W rzeczywistości na zdjęciu mającym przedstawiać harfę birmańską widoczny jest instrument mający 16 strun, a zdjęcie ilustrujące rzekomą harfę tajską przedstawia instrument z 14 strunami).
Opis instrumentu Saung klasyfikowany jest jako harfa łukowata pozioma, gdyż jego pudło rezonansowe położone jest bardziej poziomo niż w harfach europejskich, mających pionowe pudła rezonansowe. Główne elementy saunga to korpus, długa zagięta szyja wyrzeźbiona z korzenia drzewa, oraz listwa ze strunami przymocowana wzdłuż środka górnej powierzchni korpusu.