Bezwyznaniowość w Indonezji – Konstytucja Indonezji zakłada wolność wyznania, lecz osoby niereligijne spotykają się w Indonezji z brakiem tolerancji, dyskryminacją oraz ostracyzmem, część z nich zaś udaje przywiązanie do wiary muzułmańskiej.
Postawy ateistyczne i agnostyczne nie są zabronione przez prawo państwowe (potwierdził to Lukman Hakim Saifuddin, indonezyjski minister ds. religii, przyznając jednak, że przepisy nie są jasne, a interpretacja prawa należy do sądów), mogą jednak zostać opisane jako bluźnierstwo, za które grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności. Według szacunków adwokatów broniących Alexandra Aana, indonezyjskiego ateistę skazanego za taki czyn, liczba ateistów w Indonezji wynosi do 2 tysięcy osób.
Sytuacja prawna osób bezwyznaniowych Brak wiary monoteistycznej jest niezgodny z pierwszą zasadą Ketuhanan Yang Maha Esa - Wiara w jednego i jedynego Boga oficjalnej ideologii państwowej zwanej Pancasilą, a obywatele tego kraju mają obowiązek wybrania jednej z sześciu oficjalnie uznanych przez władze religii (islamu, protestantyzmu, katolicyzmu, hinduizmu, buddyzmu lub konfucjanizmu), która wpisywana jest w dowód osobisty (zwraca się uwagę na rozbieżność pomiędzy wspomnianą zasadą a możliwością określenia przynależności do religii deistycznych).