W 1921 uczestniczył w barwach Polonii w rozgrywkach o mistrzostwo Polski, wystąpił w czterech spotkaniach, co dało mu tytuł wicemistrza Polski. Działaczem Polonii pozostawał do 1925. Od 1921 do 1939 współpracował z Kurjerem Warszawskim. W 1923 jako sędzia piłkarski prowadził mecze o mistrzostwo Polski. W latach 1923–1924 był sekretarzem, a w latach 1924–1925 członkiem zarządu Polskiego Komitetu Igrzysk Olimpijskich. W 1925 należał do założycieli Polskiego Kolegium Sędziów (piłkarskich).

W 1924 był redaktorem okręgowym warszawskim tygodnika „Stadjon”. W 1925 został zastępcą redaktora naczelnego przeniesionego z Krakowa do Warszawy Przeglądu Sportowego, w grudniu 1931 został redaktorem naczelnym tego pisma. W latach 1935–1939 był prezesem Oddziału Warszawskiego Związku Dziennikarzy i Publicystów Sportowych RP. W 1936 opublikował powieść Wielka gra (z Aleksandrem Rekszą). W 1937 otrzymał nagrodę dziennikarską Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego za całokształt twórczości.

W czasie II wojny światowej pracował w organizacjach opieki społecznej.

Po wojnie kierował działem sportowym redakcji Rzeczypospolitej, czynił też starania o reaktywację Przeglądu Sportowego, ponowne objęcie funkcji redaktora naczelnego uniemożliwiła mu przedwczesna śmierć.