Badania naukowe Katedry mediewalizmu zaczęły powstawać w latach 70. XX w. na uniwersytetach amerykańskich. Za twórcę tej dyscypliny uważa się , który w 1979 roku założył czasopisma Studies in Medievalism (23 tomy do 2014 roku) oraz The Years’s Work on Medievalism (29 tomów do 2014 roku). Od 2010 roku ukazuje się konkurencyjne pismo Postmedieval: A Journal of Medieval Studies (6 tomów do 2015 roku). Co roku organizowane są międzynarodowe konferencje naukowe pod nazwą Conference on Medievalism (XXX konferencja w Pittsburghu, w październiku 2015 roku).
W latach 80. XX wieku mediewalizm pojawił się w polskiej nauce. Do podstawowych prac tego nurtu zalicza się między innymi Chrześcijaństwo i średniowiecze. Mit wieków średnich w XIX i XX stuleciu Andrzeja Kasi z 1989 roku czy Średniowieczność w literaturze i kulturze XX wieku Agnieszki Kruszyńskiej z 2007 roku.
W ramach badań mediewalistycznych analizowane są nawiązania do średniowiecza m.in. w literaturze, sztuce, muzyce, teatrze, filmie, sztukach zdobniczych, ubiorze, historiografii, religii czy polityce. Nawiązania te mogą mieć charakter świadomy lub nieświadomy, być pobieżne lub pogłębione, stanowić jednolity układ lub twór eklektyczny.