lokatą w korpusie oficerów rezerwy aeronautyki.
1 kwietnia 1938 uzyskał etat asystenta w Dziale Pszczelarskim PINGW w Puławach, gdzie z Antonim Demianowiczem badał metody gospodarki pasiecznej. Przedmiotem jego zainteresowań były dawne metody bartne i pszczelarskie, dotarł do nieznanych powszechnie konstrukcji uli m.in. ule huculskie, znamiona bartne w Puszczy Grodzieńskiej i ule pniowe sidzińskie a także nieznany wcześniej rejon gospodarki pszczelarskiej w okolicach Sarn. Od 1938 był członkiem komitetu redakcyjnego czasopisma „Pasieka”. Podczas XII Międzynarodowego Kongresu Pszczelarskiego w Zurychu w 1939 przedstawił zrealizowany rok wcześniej film „Bartnictwo Puszczy Grodzieńskiej”.
W 1939 został zmobilizowany do 2 batalionu balonowego w Legionowie i przydzielony do 7 kompanii balonów obserwacyjnych na stanowisko obserwatora. W jej szeregach wziął udział w kampanii wrześniowej, a następnie przedostał się do Francji, gdzie wstąpił do polskiej formacji lotniczej. Po wkroczeniu hitlerowców został ewakuowany do Wielkiej Brytanii i ukończył tam kurs dla obserwatorów, został awansowany do stopnia kapitana pilota, był instruktorem nawigacyjnym w 6 Jednostce Szkolenia Operacyjnego stacjonującej w Silloth. Posiadał numer służbowy RAF P-0357. Zginął podczas lotu treningowego na pokładzie samolotu Vickers Wellington (nr fabr.