Był patronem (kolatorem) kościoła Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Lesku. Wspierał ludność wiejską. Za życia uważano go za patriotę i miłośnika ludu. Pod koniec życia 6 listopada 1893 dokonał zapisów (legatów) testamentowych, w których rozporządził swym majątkiem na szereg celów społecznych na rzecz Liska i okolicznych wsi, w tym miejscowych włościan i oficjalistów, m.in. polecił utworzyć kasy pożyczkowe dla niezamożnych gospodarzy religii rzymskokatolickiej pod nazwą „Kasa lub fundacja pożyczkowa polska imienia Tadeusza Kościuszki”. Był znajomym Zygmunta Kaczkowskiego, który m.in. podjął spisanie jego nekrologu. Zarządcą dóbr hrabiego Edmunda Krasickiego był Julian Smólski (powstaniec styczniowy, zm. 1898 w Kalnicy w wieku 57 lat).
Edmund Krasicki zmarł w Wigilię Świąt Bożego Narodzenia 24 grudnia 1894 w Lisku w wieku 87 lat. Został pochowany w tym mieście. Edmund i Maria Aniela Krasiccy zostali upamiętnieni osobnymi epitafiami, ustanowionymi w kościele w Lesku. Według inskrypcji na nich umieszczonych oboje zostali pochowani w Bachórzcu.
Jego wnukiem był August Krasicki, który poświęcił mu swój Dziennik z kampanji rosyjskiej Krasickiego Augusta, porucznika w Sztabie Komendy Polskich Legjonów 1914-1916, spisywany podczas służby w szeregach Legionów Polskich (wyd. 1934).