Na skutek własnego podania w połowie 1876 został mianowany sędzią C. K. Sądu Powiatowego w Sanoku z pozostawieniem tytułu i charakteru radcy sądu krajowego, po czym pełnił urząd w kolejnych latach. Jako naczelnik tego sądu w 1884 udał się wraz z burmistrzem Sanoka Cyrylem Jaksą Ładyżyńskim w delegacji władz miejskich do Wiednia, co skutkowało utworzeniem Sądu Obwodowego w Sanoku, funkcjonującego od 1 września 1887 w budynku-gmachu przy ulicy Tadeusza Kościuszki 3Alojzy Zielecki, Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku / W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 363.. Posiadając tytuł i charakter radcy sądu krajowego w Sanoku w sierpniu 1887 został mianowany radcą sądu krajowego dla Sanoka pozostając w tym charakterze w kolejnych latach przy Sądzie Obwodowym w Sanoku, jednocześnie pełniąc funkcję przełożonego delegatury sądu powiatowego, od około 1888 do 1897. 11 listopada 1884 otrzymał tytuł honorowego obywatelstwa Sanoka za starania o ustanowienie C. K. Sądu Obwodowego w Sanoku. Pracując jako radca C. K. Sądu Obwodowego w Sanoku, w dniu 1 grudnia 1895 obchodził jubileusz 40-lecia służby sędziowskiej (z tego okresu połowę przepracował w Sanoku).