In: Ádám Szabó, Endre Tóth: Bölcske. Römische Inschriften und Funde – In memoriam Sándor Soproni (1926-1995). Ungarisches Nationalmuseum, Budapest 2003, (Libelli archaeologici Ser. Nov. No. II), Falsche ISBN|963-9046-83-9, S. 331..
Położenie Fortyfikacje składały się w wielu rzędów naprzemiennie położonych wałów ziemnych i rowów, które miały chronić przed wrogami obszar Wielkiej Niziny Węgierskiej i okolic rzeki Tisia czyli dzisiejszej Cisy. Ciągnęły się od Zakola Dunaju do Aquincum, czyli dzisiejszego Budapesztu, następnie na wschód wzdłuż Karpat do okolic Debreczyna, a potem na południu osiągały limes dunajski koło obozu wojskowego Viminacium w pobliżu dzisiejszej wsi Stari Kostolac.
Umocnienia limesu dunajskiego Północny system wałów rozpoczyna się w Zakolu Dunaju w pobliżu rzymskiego burgusu z przystanią Verőcemaros-Dunamező. Ten odcinek limesu został przez Rzymian szczególnie silnie umocniony. Został na nim również założony, prawdopodobnie za panowania Konstancjusza II, obóz w Wyszehradzie (Pone Navata)Endre Tóth: Die spätrömische Militärarchitektur in Transdanubien. In Archaeologiai Értesitő 134. Budapest 2009. S. 42.. Także budowa sąsiedniego obozu w Pilismarót (Castra ad Herculem) przypadała przypuszczalnie na ten okres. W pierwszych latach panowania Walentyniana I (364–375) prawdopodobnie wybudowano m.in.