Tego samego dnia ukończono montaż dwóch głównych silników wysokoprężnych typu 37D o numerach 15723–28 i 15729–34. 12 dni później ukończono montaż dwóch głównych silników elektrycznych o numerach fabrycznych 26766 i 26765.
Państwowe testy odbiorcze rozpoczęte zostały 20 września 1955 roku, w ich trakcie – 5 października 1955 roku – dokonano próbnego zanurzenia jednostki na głębokość 170 metrów. Sprawdzono wówczas również inne parametry taktyczno-techniczne, w tym maksymalną prędkość nawodną i podwodną, które wyniosły odpowiednio 18,44 węzła i 13,6 węzła. Po zakończeniu prób zdawczo-odbiorczych, 12 listopada 1955 roku okręt wszedł do służby w marynarce radzieckiej.
Konstrukcja
Kadłub Okręt został zbudowany w według wersji projektu oznaczonej na zachodzie jako Whiskey V w architekturze dwukadłubowej, z całkowicie spawanym kadłubem sztywnym wykonanym ze stali stopowej SChL-4 z opływowym kształtem kadłuba lekkiego, którego część rufowa otrzymała konfigurację „noża” z dużym sterem umieszczonym za dwiema bliźniaczymi śrubami. Za pędnikami umieszczono również poziome stery głębokości. Blachy kadłuba sztywnego o długości 58 metrów i średnicy 4,4 metra, miały grubość 16 do 20 mm (pod kioskiem 26 mm), zaś dzielących go grodzi wodoszczelnych 30 mmS. Sutkowski, T. Grzesikowski: ORP Kondor, s. 7-8..