Egipski przywódca zakładał sprowokowanie Izraela do pierwszego uderzenia, a następnie przeprowadzenie zwycięskiej ofensywy. Wbrew tym założeniom, wojna zakończyła się zwycięstwem Izraela. Rezultatem wojny w polityce wewnętrznej Syrii był zamach stanu w Syrii, po którym władzę autorytarną w kraju objął Hafiz al-Asad.
1970–1979 200px|right|thumb|Hafiz al-Asad jako prezydent Syrii zabiegał o dobre stosunki z Egiptem, by oba kraje mogły wspólnie pokonać Izrael Hafiz al-Asad jako prezydent Syrii kontynuował współpracę z Egiptem, gdyż oba kraje dążyły do kolejnej wojny z Izraelem i rewanżu za klęskę z 1967. Już kilkanaście dni po przejęciu władzy skontaktował się z egipskim prezydentem Anwarem as-Sadatem i zadeklarował, że Syria jest gotowa przystąpić do federacyjnego państwa egipsko-libijsko-sudańskiego. Ponownie jednak plany unii syryjsko-egipskiej pozostały niezrealizowane. Między 21 a 23 sierpnia 1973 miało miejsce tajne wspólne posiedzenie najwyższych dowódców egipskich i syryjskich, zaś 12 września tego samego roku Hafiz al-Asad i Anwar