W dniu 1 grudnia 1860 Malta wydała swój pierwszy znaczek, znany jako „halfpenny yellow” (żółta półpensówka). Był on dodrukowywany 29 razy z różnymi znakami wodnymi, perforacją i odcieniem. Znaczek ten był używany jedynie w lokalnych przesyłkach, kiedy brytyjskie znaczki były wciąż używane do przesyłek zagranicznych. Malta przystąpiła do Światowego Związku Pocztowego UPU w 1875, i była pierwszą brytyjską kolonią, która to zrobiła.
Poczta maltańska (1885–1995) Lata 1880. – 1920. Od 1 stycznia 1885 poczta Malty została oddzielona od brytyjskiej, po zgodzie uzyskanej jeszcze w 1883. Pierwsze znaczki definitywne zostały wydane z wartościami do 1 szylinga (oznaczenie na znaczku: 1/-), w kolorach odzwierciedlających przystąpienie Malty do UPU. Znaczek o wartości pół pensa (1/2d) był taki sam, jak ten z 1860, lecz w kolorze zielonym. Znaczki te, jak większości brytyjskich kolonii, przedstawiały królową Wiktorię, lecz używały również krzyża maltańskiego, jako znaku heraldycznego. Z tym dniem znaczki brytyjskie wyszły z użycia, z wyjątkiem przesyłek z brytyjskich stref wojskowych, gdzie były używane aż do 1979. Duży znaczek o wartości 5 szylingów uzupełnił w 1886 serię, był w użyciu aż do 1911. Również w 1886 główny urząd pocztowy w Valletcie przeniósł się do Palazzo Parisio przy Merchants Street.