thumb|Portret nieznanej kobiety, autorstwa Aleksego Antropowa. Niekiedy uważa się, że jest to ostatni portret Elżbiety Woroncowej
Elżbieta Romanowna Woroncowa (ru. Елизавета Романовна Воронцова) (ur. 13 sierpnia 1739, zm. 2 lutego 1792 w Petersburgu) – kochanka najpierw następcy tronu, a potem cesarza rosyjskiego Piotra III. W czasie trwania tego związku, Piotr III twierdził, że ma zamiar rozwieść się ze swoją żoną Katarzyną Aleksiejewną (przyszłą cesarzową) i ożenić się z WoroncowąPamiętniki cesarzowej Katarzyny II przez nią samą spisane. str. 93.
Pochodzenie Elżbieta Romanowna Woroncowa urodziła się w znanej i bogatej arystokratycznej rodzinie posiadającej znaczne wpływy pod koniec panowania cesarzowej Elżbiety. Jej rodzicami byli hrabia Roman Woroncow, gubernator kilku uralskich prowincji, przewodniczący Dumy i jego żona Marfa Iwanowna Surmina. Zarówno jej wuj Michaił Iłłarionowicz Woroncow jak i brat Aleksander Woroncow byli kanclerzami Cesarstwa Rosyjskiego, podczas gdy jej brat Siemion Woroncow był rosyjskim ambasadorem w Wielkiej Brytanii i znanym anglofilem, a jej młodsza siostra Katarzyna Woroncowa-Daszkowa, dyrektorem dwóch rosyjskich Akademii i bliską przyjaciółką cesarzowej Katarzyny II.