Jerzewo (błr. Ярэва, Jarewa; ros. Ярево, Jariewo) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim, w sielsowiecie Kuropole.
W pobliżu znajduje się przystanek kolejowy Jerzewo, położony na linii Królewszczyzna – Łyntupy.
Historia W 1744 roku wieś Jarzewo leżała na terenie parafii w Komajach w dekanacie świrskim diecezji wileńskiej.
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 81..
Dobra Jarzew (Jarzewo) zostały opisane w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. Z opisu wynika, że w 1882 roku były siedzibą okręgu wiejskiego w gminie Komaje powiecie święciańskim guberni wileńskiej Imperium Rosyjskie, w parafii komajskiej. Stanowiły obszar 3000 mórg nadzwyczaj urodzajnej gleby. W 1722 roku nabył je od starościny uświackiej księżnej Katarzyny Ogińskiej z Rudominów, chorąży oszmiański Krzysztof Sulistrowski. W 1829 roku Celina (Celestyna) Sulistrowska otrzymała dobra w posagu, wychodząc za mąż za księcia Konstantego Radziwiłła. Następnie otrzymała je w posagu ich córka, księżna Jadwiga, żona księcia Edwina Druckiego Lubeckiego. Później były własnością Feliksa i Hieronima książąt Lubeckich.