Mahmud-e Mohammad-e Malekszah (pełne imię: Mogis ad-Donja wa-ad-Din Abol-Kasem Mahmud-e Mohammad-e Malekszah) (ur. 1104/1105 - zm. 10 września 1131) – sułtan z rodu Seldżukidów, panujący w Iraku Perskim i Arabskim oraz Azerbejdżanie i Farsie od kwietnia 1118 aż do śmierci.

Życiorys Był najstarszym synem Mohammada Tapara (1105 - 1118), który na łożu śmierci wyznaczył go swoim następcą. W chwili wstąpienia na tron Mahmud miał 13 lat. Na samym początku swojego panowania Mahmud musiał zmierzyć się z najazdem swojego potężnego wuja, panującego w Chorasanie Ahmada Sandżara (1118 - 1157). Oficjalnym powodem ataku Sandżara było przejęcie kontroli nad Mahmudem przez głównego hadżiba Ali Barę oraz zachęcanie przez Mahmuda Karachanidów do ataku na swego wuja. Sandżar przybył z potężną armią i w sierpniu 1119 roku pokonał Mahmuda w pobliżu Sawe, ścigając go następnie przez Irak Perski aż do Bagdadu. Po tak zdecydowanym zwycięstwie Sandżar podyktował Mahmudowi pokój, zgodnie z którym zatrzymywał Tabarestan, Ghumes, Demawend i Rej oraz zmuszał bratanka do uznania swojej tytularnej wyższości jako "najwyższego sułtana" (arab. "as-Sultan al-Mu'azzam").