Ulica Łazienkowska – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Historia Ulica została przeprowadzona prawdopodobnie pod koniec XIX wieku wzdłuż północnej granicy zespołu koszar kawalerii rosyjskiej.
Na terenie dawnych koszar ok. 1930 wybudowano baseny, stadion miejski oraz korty tenisowe należące do Centralnego Wojskowego Klubu Sportowego „Legia”. W 1937 pod nr 7 ukończono budowę Domu Związku Harcerstwa Polskiego zaprojektowanego przez Tadeusza Koszubskiego i Stefana Putowskiego.
W latach 1923–1933 przy ulicy wzniesiono kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej według projektu Hugona Kudera.
1 sierpnia 1944, w godzinę „W”, powstańcy bez powodzenia zaatakowali Dom Związku Harcerstwa Polskiego, zajmowany przez Niemców do kapitulacji powstania. W sierpniu 1944 na ulicy wzniesiono barykadę. We wrześniu 1944 Niemcy zbombardowali kościół Matki Boskiej Częstochowskiej. W jego ruinach zginęła większość rannych przeniesionych tam z sąsiadującego ze świątynią powstańczego szpitala „Blaszanka“. Po wojnie dla potrzeb wiernych zaadaptowano kaplicę przedpogrzebową znajdującą się w nie wykończonej do 1939 kampanili. Część placu kościelnego wraz z plebanią została przejęta na cele budowy Trasy Łazienkowskiej. W latach 80. i 90.