W okresie po powstaniu Kauffmann stał się jednym z najbardziej płodnych i cenionych warszawskich rzeźbiarzy. Wykonał m.in. sarkofag Natalii z Potockich Sanguszkowej w Natolinie (przed 1836 rokiem), dekorację rotundy gmachu Giełdy i Banku Polskiego przy ulicy Elektoralnej (ok. 1830) i wzorowane na przedstawieniach Scypiona Afrykańskiego popiersie Jana III Sobieskiego na sarkofagu w Kaplicy Królewskiej w kościele Kapucynów. W tym czasie stworzył też cykl rzeźb i medalionów o tematyce religijnej dla katedry św. Jana.
W 1841 wraz z Henrykiem Marconim odrestaurował dziewiętnaście spośród barokowych i rokokowych rzeźb alegorycznych zdobiących Ogród Saski. Z architektem tym współpracował również przy budowie kościoła św. Karola Boromeusza, w latach 1841–1849 stworzył tam m.in. sześć rzeźb przedstawiających Ojców Kościoła (wspólnie z Pawłem Malińskim), pomniki apostołów Piotra i Pawła zdobiące główne schody, a także płaskorzeźbę na frontonie budowli. Wykonał także dekorację rzeźbiarską dla zaprojektowanego przez Marconiego pawilonu Instytutu Wód Mineralnych;