Natalia Aleksiejewna Romanowa (ur. 21 lipca 1714 w Sankt Petersburgu, zm. 22 listopada 1728 w Moskwie) - wielka księżna rosyjska, córka carewicza Aleksego Romanowa i Szarlotty Krystyny, siostra cesarza Piotra II.

Życiorys Była jedyną córką następcy tronu rosyjskiego carewicza Aleksego i Szarlotty Krystyny Brunszwickiej. Jej rodzice wzięli ślub w 1711. Miała rok młodszego brata Piotra; ich matka zmarła po jego narodzinach. W 1718 ojciec Natalii zmarł w tajemniczych okolicznościach, uprzednio uwięziony na rozkaz cara.

W 1725, po śmierci Katarzyny I, jej brat objął tron rosyjski jako Piotr II. Faworyt zmarłej cesarzowej Aleksandr Mienszykow, którego córka Maria była zaręczona z cesarzem, planował ślub Natalii ze swoim synem. Jako starsza siostra, Natalia miała niezwykle korzystny wpływ na Piotra, często nakłaniając go do zmiany zdania, łagodzenia sądów i wyroków, ale zmarła w wieku zaledwie czternastu lat na wyjątkowo zjadliwą odmianę ospy. Na kilka minut przed swoją śmiercią w styczniu 1730 jej brat miał według znanej legendy kazać zaprząc sługom sanie i zabrać go do Natalii.