Rankiem 8 września rodzina Mienszykowa została zamknięta w areszcie domowym w pałacu Mienszykowa, a 11 września wygnana do swojej posiadłości w Oranienburgu. Mienszynkow został pozbawiony wszelkich tytułów i godności, odebrano mu również księgi rachunkowe dworu cesarskiego, które prowadził od czasów panowania Piotra I. Po odnalezieniu dowodów ogromnych defraudacji na korzyść Mienszykowa, młody cesarz skazał go wraz z rodziną na wygnanie do Bieriozowa na Syberii. Matka Marii, księżna Daria zginęła z mrozu w czasie drogi, podczas gdy sam Aleksander, jego córki i syn bezpiecznie dotarli na miejsce zesłania, gdzie w nędznym domu wiedli monotonne i męczące życie. 12 listopada 1729 w pięćdziesiątym szóstym roku życia Mienszykow zmarł na apopleksję, a 26 grudnia w dzień swoich urodzin Maria zmarła na niezwykle zaraźliwą ospę, która dziesiątkowała wówczas Rosję. Według historyków, na dziesięć dni przed jej śmiercią Piotr II nakazał powrót dzieci Mienszykowa do Sankt Petersburga. Przed swoją śmiercią zarówno Mienszykow, jak i Maria zobaczyli przybywających do Bieriozowa Dołgorukich i