Ginsburg, Jacob Ben Chayyim Ibn Adonijah’s Introduction to the Rabbinic Bible and the Massoreth Ha-Massoreth of Elias Levita, New York, 1968.
Inni znaczący uczeni pracujący następnie nad Masorą to: Menahem ben Judah di Lozano (koniec XVI wieku), traktat Or Torah Jedidiah Solomon Raphael ben Abraham z Norzi (pierwsza połowa XVII wieku), traktat Minhat Shay (1626), traktowany często za najlepsze dzieło na temat Masory, ze względu na swoją jasność i przejrzystość; zawiera komentarz do całej Biblii (uwzględniając tekst, samogłoski i akcenty) słowo po słowie, korzystając z pracy wcześniejszych uczonych, poprawiając także tekst Drugiej Biblii Rabinicznej; Minhat Shay pierwszy raz wydano w 1742 roku w Mantui, później często był dodawany do drukowanych wydań Biblii Rabinicznej
Współczesne badania Najważniejsze współczesne opracowania zostały dokonane przez: Seeligmann Isaac Baer (1825–1897), dzieło Diqduqe ha-Teʿamim (razem z H.L. Strack, 1879) oraz inne prace na temat akcentów, a najważniejszą jego pracą było wydanie Biblii hebrajskiej, powszechnie nazywane wydaniem Baer-Delitzsch (1869–1895), które miało za cel jak najdokładniejszą rekonstrukcję tekstu ben Aszera; rozwinął w nim własny system akcentów Christian David Ginsburg (1831–1914)