spodziewać się) – 70–350 miejsc (w zależności od manuskryptu) w których, mimo że forma jest inna od spodziewanej to jest prawidłowa i nie powinna być poprawiana qere–ketib – oznacza (z aram.): „czyta się” – „pisze się”; bardzo częsty znak w masora parva (występuje w zależności od manuskryptu od 800 do ponad 1500 razy); oznacza poprawkę tekstu spółgłoskowego (najczęściej z powodu błędu kopisty); błędne słowo jest oznaczone punktem, a na marginesie podano prawidłowe wraz z literą ק (od qere); samogłoski z „błędnego” słowa mają być czytane ze słowem „poprawionym” statystyki występowania danego słowa (albo formy leksykalnej czy połączenia słów) – np. „brak innego” – (z aram.) oznacza miejsce szczególne, które się nie powtarza więcej razy w Biblii: słowo (hapaks legomena), ewentualnie jego forma, albo więcej słów razem tikunej soferim – co najmniej 18 miejsc, w którym poprawiono tekst z powodów doktrynalnych (np.