Sofija () – statek pasażersko-towarowy oraz okręt służący w marynarkach wojennych Imperium Rosyjskiego, Republiki Estońskiej (jako „Ilmatar”), ZSRR (jako „Plussa”) oraz III Rzeszy (pod estońską nazwą). Brał udział w obu wojnach światowych i wojnie estońsko-bolszewickiej pływając na wodach jeziora Pejpus. Kilkakrotnie zatapiany i wydobywany, został ostatecznie zezłomowany w latach pięćdziesiątych XX w.
Budowa i opis techniczny Parowiec został wybudowany jako statek pasażersko-towarowy w 1864 roku w Narwie lub w 1857 roku w Hungenburgu.
Statek miał 36,6–36,8 metra długości, szerokość wynosiła 6,5 metra zaś zanurzenie 1,7–1,65 metra. Wyporność jednostki to 230 ton.
Napęd stanowiły dwie sprzężone maszyny parowe o dwóch cylindrach zasilane przez jeden kocioł opalany drewnem, którego zapas wynosił 50 m³. Moc siłowni wynosiła 200 KM, co pozwalało na osiągnięcie do 9 węzłów. Przy 8 węzłach jednostka mogła pokonać 240 mil morskich.
Okręt podczas I wojny światowej był uzbrojony w dwa działa kalibru 75 lub 76 mm uzupełnione dwoma karabinami maszynowymi.
Załogę stanowiło 3 oficerów i 22 marynarzy.
Służba Pod nazwą „Sofija” pływał od 1864 lub 1868 roku. W 1892 roku statek został przebudowany.