thumb|250px|Rekonstrukcja fragmentu Forma Urbis z widownią Teatru Pompejusza thumb|250px|Ceglany mur dawnej świątyni Pokoju – miejsce pierwotnego osadzenia planu Forma Urbis Romae (Forma Urbis Severiana) lub Forma Urbis marmorea (skr. Forma Urbis) – monumentalny, wykonany w marmurze plan starożytnego miasta Rzym, powstały za panowania cesarza Septymiusza Sewera między 203 a 211 r. n.e.Włoski badacz Matteo Cadario uściśla okres powstania do lat 205–208, zaznaczając, że plan oparto na dokumentach katastralnych ()
Opis Jego pierwotna szerokość wynosiła 18 metrów, a wysokość 13 metrów; został wykuty na ok. 150 marmurowych płytach osadzonych na wewnętrznej ścianie świątyni Pokoju (Templum Pacis), stanowiącej dziś część zespołu bazylikowego św. Kosmy i Damiana.
Wykonano go w skali ok. 1:240M. Cadario twierdzi, że 1:260 do 1:270 (dz. cyt.) i był wystarczająco dokładny, by ukazywać rzuty poziome niemal każdej świątyni, insuli czy term w centrum Rzymu. Granice planu najwidoczniej określała dostępna powierzchnia marmuru, a nie granice geograficzne czy polityczne, jak zwykle na mapach (planach) współczesnych. Był zorientowany geograficznie w kierunku odwrotnym, tzn. południem u góry. Umieszczono na nim nazwy i szczegółowe plany budynków publicznych, ulic oraz domów prywatnych.