W 1922 region ten opuściła również ludność grecka, podczas wymiany ludności między Grecją a Turcją ogłoszonej przez traktat w Lozannie.
Urzędujący w 1922 metropolita adrianopolski Polikarp przeniósł się na ziemie metropolii, które znalazły się w granicach Grecji, na zachód od Maricy. W 1922 Święty Synod Patriarchatu Konstantynopolitańskiego zmienił jego tytuł na metropolita Nowej Orestiady i Adrianopola. Dziewięć lat później metropolia została zlikwidowana.
Biskupstwo adrianopolskie jest biskupstwem tytularnym w Bułgarskim Kościele Prawosławnym. Tytuł biskupa adrianopolskiego nosi Eulogiusz, wikariusz metropolii sofijskiej i przełożony Monasteru RilskiegoJewłogij (Stambołdżiew Bożidar Stojanow) w Prawosławnej Encyklopedii. Od 2003 tytuł jest również nadawany w Patriarchacie Konstantynopolitańskim.
Metropolici adrianopolscy od k. XVIII w. thumb|Dionizy, biskup adrianopolski w latach 1873–1880, później od 1887 do 1891 patriarcha konstantynopolitański.Gabriel, 1792–1810 Cyryl, 1810–1813 Doroteusz, 1813–1821 Nikifor, 1821–1824 Gerazym, 1824–1830 Grzegorz, 1830–1840 Gerazym, 1840–1853 Cyryl, 1853–1873 Dionizy, 1873–1880 Neofit, 1880–1886 Dionizy, ponownie, 1886–1887 Mateusz, 1887–1890 Cyryl, 1890–1908 Kalinik, 1908–1910 Polikarp, 1910–1931
Przypisy
Adrianopolska