Próby zawarcia sojuszu Mongołów z Persji z chrześcijanami okazały się nieudane.
Sad ad-Daula jako wezyr dążył do uporządkowania spraw finansowych, jednak przez uparte pilnowanie dochodów państwa oraz obsadzanie najważniejszych stanowisk swoimi współbraćmi naraził się zarówno koczowniczej arystokracji, jak i muzułmanom. Oskarżany o to że chce prześladować muzułmanów, a nawet zdobyć Mekkę i zbezcześcić Kaabę został zamordowany w roku 1291.
Znaczącym wydarzeniem za panowania Arguna był wybuch w roku 1289 rebelii Nauruza, syna mongolskiego wicekróla na wschodnich terenach ilchanatu, której nie udało się stłumić. Nauruz reprezentował zarówno feudałów, którzy nie zgadzali się z próbami centralizacji władzy, jak i opcję promuzułmańską, opowiadającą się za porozumieniem z wyższymi muzułmańskimi warstwami.
Argun zmarł po ciężkiej chorobie (nie wykluczano otrucia). Wieść o śmierci Arguna nie dotarła na czas do jego najstarszego syna, Mahmuda Ghazana, który był zajęty walkami z Nauruzem na wschodzie. Ilchanem został drugi syn Arguna, Gajchatu (1291–1295).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ilchanidzi Kategoria:Urodzeni w 1258 Kategoria:Zmarli w 1291