Gołąb zatokowy pokarm zdobywa od 3 do 16 m nad ziemią, w środkowej warstwie drzew. Na Wyspie Świętego Tomasza żywi się owocami krzewu z gatunku Cestrum laevigatum, które rosną w żywopłotach na terenach gospodarczych. Obserwowano pojedyncze osobniki, jak i grupy liczące do 7 ptaków.

Rozród Solidna platforma budowana jest od 5 do 12 m nad ziemią na drzewach we wtórnym lesie, na koralodrzewie lub drzewach kakaowych znajdujących się na plantacjach. Brak informacji na temat rozrodu i wychowu młodych.

Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody gołąb zatokowy od 2011 roku zaliczany jest do kategorii NT (bliski zagrożenia); wcześniej zaliczano go do kategorii LC (najmniejszej troski). Wielkość populacji nie jest oszacowana, ale gatunek ten nadal jest rozpowszechniony i uważa się go za dość pospolitego na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej. Trend liczebności oceniany jest jako umiarkowanie spadkowy. Głównymi zagrożeniami dla tego ptaka jest presja związana z polowaniem, jak i chwytaniem żywych osobników do klatek.

Przypisy Systematyka i nazwa polska za:

Linki zewnętrzne

Kategoria:Gołębiowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1851 roku Kategoria:Fauna Gwinei Równikowej Kategoria:Fauna Wysp Świętego Tomasza i Książęcej