Dorobek naukowy i dydaktyczny W 1963 na Uniwersytecie Wrocławskim obronił pracę doktorską O pewnych własnościach przestrzeni rekurencyjnych i słabo-rekurencyjnych napisaną pod kierunkiem Władysława Ślebodzińskiego, habilitował się w 1974, w 1992 otrzymał tytuł profesora nauk matematycznych. Był pracownikiem Instytutu Matematycznego Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie pełnił funkcje - zastępcy dyrektora Instytutu Matematycznego, prodziekana Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii i przez wiele lat kierował Zakładem Geometrii, oraz Instytutu Matematyki Politechniki Wrocławskiej. Zestawienie jego najważniejszych prac można znaleć w Mathematical Reviews oraz Zentralblatt fur Mathematik.
W latach 1989-1991 był prezesem Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Matematycznego, w latach 1996-2004 prezesem Fundacji Stypendialnej Matematyków Wrocławskich.
Odznaczenia i nagrody thumb|240 px|left|Tablica w LO w Nowej Rudzie
Za całokształt swych dokonań zawodowych odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1983 otrzymał Nagrodę Główną Polskiego Towarzystwa Matematycznego im. Tadeusza Ważewskiego oraz czterokrotnie nagrody Ministra.