CA 19-9 może być używany do monitorowania skuteczności leczenia.
Rak wątrobowokomórkowy U części chorych na raka wątrobowokomórkowego obserwuje się podwyższone stężenie CA 19-9, jednak jego kliniczna rola jest niejasna. Źródło podwyższonego stężenia CA 19-9 w raku wątrobowokomórkowym jest nieznane, prawdopodobnie jest efektem niedrożności drobnych dróg żółciowych w wyniku ucisku przez guz. Wykazano, że wyższe przedoperacyjne stężenia markera korelują z gorszym przeżyciem chorych po operacji. Podwyższone stężenie markera jest niezależnym czynnikiem ryzyka zgonu chorych.
Rak jelita grubego W raku jelita grubego marker jest stosowany w diagnostyce i w monitorowaniu skuteczności leczenia. Marker jest bardziej czuły niż CEA, a połączenie CA 19-9 z CEA zwiększa czułość badania. CA 19-9, szczególnie w połączeniu z CEA, może być używany w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie.
Rak żołądka W raku żołądka CA 19-9 w diagnostyce pełni pomocniczą rolę, głównie w monitorowaniu skuteczności leczenia. Wyższe stężenie tego markera jest związane z gorszym rokowaniem i większym prawdopodobieństwem zajęcia węzłów chłonnych i otrzewnej.