Kaingang – indiańskie plemię z południowo-wschodniej Brazylii (rejon między rzekami Tietê i Ijuí), posługujące się językiem z rodziny jê. W XIX wieku zajmowali rozleglejsze tereny, aż do argentyńskiego departamentu Misiones. Populacja liczy ok. 34 tys. osób, co stanowi ok. 50% ludności z grupy Jê. mały|Ludzie Kaingang, 1910

Historia mały|Rzeźba na cześć Kaingang na Praça Rui Barbosa w Araçatuba Według Horty Barbosy, który w 1913 wygłosił opuiblikowany rok później referat, terytorium Kaingang w zachodniej części stanu São Paulo było ograniczone „dolnym biegiem rzeki Tietê, dolinami rzeki Feio lub Aguapeí i rzeki Do Peixe i rozciągało się do rzeki Paranapanema”. Takie terytorium jest również odnotowane na Mappa Ethnographico do Brazil Meridional (mapa etnograficzna południowej Brazylii), opublikowanej przez H. von Iheringa (1911) i opracowanej przez Curta Nimuendaju, etnologa, który ok. 1908 pracował dla Museu Paulista. Te informacje potwierdza badanie pt. Fragmentos Históricos da Localização Kaingang na Bacia do Rio Feio/Aguapeí (Historyczne fragmenty lokalizacji ziemi Kaingang w dorzeczu rzeki Feio/Aguapeí).