Kościół San Pietro Martire w Weronie (pol. kościół św. Piotra Męczennika w Weronie, popularnie zwany San Giorgetto – były rzymskokatolicki kościół w Weronie, w diecezji Werony. Jeden z ważnych przykładów XIV-wiecznej architektury gotyckiej zabytek miasta, zachowujący w dużej mierze oryginalny styl epoki. Zdesakralizowany w czasie konfiskat, jakie miały miejsce podczas okupacji napoleońskiej w 1807 roku przeszedł na własność gminy Werona, w której posiadaniu znajduje się do dziś. Jest jedną z głównych galerii fresków w Weronie.
Historia Kościół San Giorgetto (lub Świętego Piotra Męczennika) został zbudowany przez dominikanów pod koniec XIII wieku, kilka lat przed rozpoczęciem budowy pobliskiej bazyliki Sant’Anastasia; jego budowa na pewno trwała w roku 1283, kiedy w jego zewnętrzną ścianę wbudowano pomnik nagrobny Guinicello dei Principi. Około połowy XIV wieku kościół stał się czymś w rodzaju prywatnej kaplicy Krzyżaków pozostających na służbie na dworze księcia Cangrande II della Scala, mieszkającym w Palazzo dell’Aquila po drugiej stronie placu Sant’Anastasia. 24 kwietnia 1354, w święto Świętego Jerzego, patrona żołnierzy, którego kult Krzyżacy wyznawali, ustanowili oni wieczystą Eucharystię ku jego swego patrona w kościele pod jego wezwaniem i ozdobili ściany świątyni swoimi herbami oraz okolicznościowym napisem.