Maciej Józef Błaszak (ur. 19 maja 1953 w Poznaniu, zm. 26 lipca 2026 tamże) – polski fizyk, profesor nauk fizycznych, specjalizował się w fizyce matematycznej oraz fizyce ciała stałego, geometrii różniczkowej, mechanice kwantowej, a także w teorii nieliniowych układów dynamicznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Życiorys Studia na poznańskim Wydziale Fizyki i Matematyki UAM ukończył w 1977, gdzie następnie (1978) został zatrudniony i zdobywał kolejne awanse akademickie. Stopień doktorski uzyskał w 1983 na podstawie pracy pod tytułem Superexchange theory and operator algebra for orbitally degenerated insulators. Habilitował się w 1989 na podstawie oceny dorobku naukowego i pracy zatytułowanej Theory of classical soliton particles. Tytuł naukowy profesora nauk fizycznych został mu nadany w 2000 roku.
Pracował jako kierownik i profesor zwyczajny w Zakładzie Fizyki Matematycznej Wydziału Fizyki UAM. Na zaproszenie wykładał też w latach 1992–1995 na portugalskim Universidade da Beira Interior w Covilhã. Na poznańskim wydziale prowadzi zajęcia m.in. z matematyki, fizyki kwantowej oraz jednolitej teorii klasycznej i kwantowej układów hamiltonowskich. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Fizycznego.