SmK Hartkern – (pocisk SmK z rdzeniem wolframowym) – przeciwpancerny długość: pocisku – 28,2 mm rdzenia – 22,5 mm masa pocisku – 12,5 g przebijalność płyty stalowej ustawionej pod kątem 90° przez pocisk SmK(H) – 20 mm z odległości 500 m.

Pociski polskie Naboje produkowane w Polsce w okresie międzywojennym stanowiły głównie kopie lub modyfikacje niemieckiej amunicji. Standardowym pociskiem karabinowym był S (masa 9,9 g) — kopia niemieckiego S z 1905 roku. Dla karabinów maszynowych używano pocisku ciężkiego SC (masa 12,8 g) — kopia niemieckiego s.S. Pocisk przeciwpancerny był oznaczony P i był kopią niemieckiego SmK. Pocisk przeciwpancerno-smugowy PS i zapalający Z stanowiły polskie modyfikacje niemieckich pocisków. Własnym opracowaniem był pocisk dalekonośny D, o zasięgu ogniem pośrednim 5200–5500 mJarosław Dąbrowski, Amunicja małokalibrowa kampanii wrześniowej, „Strzał” nr 10/2010, s.