Jan Krysa (ur. 9 października 1896 w Zauchtel, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 9 października 1896 w rodzinie Antoniego i Wilhelminy. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich 16 sierpnia 1914. Służył jako sekcyjny w szeregach 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. Został superarbitrowany 15 sierpnia 1917 i jako inwalida niezdolny do służby zwolniony we wrześniu 1917.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 5 pułku piechoty Legionów. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari.

W 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie pełnił służbę do listopada 1931. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 427. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 3 maja 1926 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 10. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1928 był nadal przydzielony do 5 pułku piechoty Legionów. Z dniem 1 listopada 1931 został przeniesiony do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W styczniu 1934 ogłoszono jego przeniesienie do 26 pułku piechoty.