mały|Lăutari z Rumunii, grupa Ionică Dinicu podczas wystawy światowej w Paryżu, for. Paul Nadar, 1889 Lăutari – tradycyjna nazwa zawodowych muzyków – instrumentalistów z terenu Republiki Mołdawii, Rumunii i Bukowiny północnej. Pierwotnie byli to członkowie wędrownych klanów romskich śpiewaków i instrumentalistów.
Terminologia Nazwa „Lăutari” pochodzi od słowa „Leuta” lub „Aleuts” – starożytna nazwa lutni. Rumuńskie słowo Lăutar (czyt. leutar) według Dicționarul Explicativ al Limbii Romane, jest utworzone z rdzenia Lauta (czyli „lutni”) oraz przyrostka -ar, wspólnego dla nazw grup zawodowych. Pierwotnie słowo Lăutar było używane tylko wyłącznie do grających członków zespołu na lutni. Od XVII w. zaczęto określać wszystkich muzyków zespołu. Często w języku rumuńskim rozróżnia się dwa pojęcia z muzyką ludową. Tradycyjną muzykę ludową graną przez chłopów (muzică populară) od muzyki lauteriaska (muzică lăutărească) również ludowej, lecz z dużymi wpływami bizantyjsko-tureckimi, graną dawniej przez wykonawców przeważnie pochodzenia romskiego.