Po zakończeniu wojny zajął się tworzeniem podporządkowanych komunistom struktur władzy lokalnej na terenie Mongolii Wewnętrznej, w 1947 roku stanął na czele rządu nowo utworzonego Regionu Autonomicznego Mongolia Wewnętrzna.
W sierpniu 1949 roku został członkiem Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin i jej Stałego Komitetu, a po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej został członkiem Centralnego Rządu Ludowego. W 1955 roku awansowany do stopnia generała, rok później był przewodniczącym chińskiej delegacji do Nepalu z okazji koronacji króla Mahendry. Po rozpoczęciu rewolucji kulturalnej został oskarżony o separatyzm i w 1967 roku usunięty siłą przez wysłane z Pekinu oddziały ze stanowiska szefa rządu Mongolii Wewnętrznej.
Zrehabilitowany w 1973 roku, został członkiem Komitetu Centralnego KPCh. W 1977 roku został także członkiem Politbiura, a rok później wiceprzewodniczącym Stałego Komitetu Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin. Od 1975 do 1987 roku był deputowanym do Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych i jednym z 18 jego wiceprzewodniczących. Od 1983 roku do śmierci sprawował urząd wiceprzewodniczącego ChRL.
Przypisy
Kategoria:Chińscy komuniści Kategoria:Wiceprzewodniczący Chińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1988