250px|thumb|Obraz w technice ebru
Ebru (z – chmura) – tradycyjna turecka sztuka zdobienia papieru poprzez przenoszenie na papier wzorów tworzonych przy pomocy farb rozprowadzanych pędzelkami i patyczkami na wodzie zagęszczonej tłustą substancją – „marmurkowanie”. Papier ozdobiony w technice ebru nazwany jest również papierem tureckim lub papierem marmurkowanym. Do tradycyjnych wzorów stosowanych w sztuce ebru zalicza się m.in. wzory roślinne i ornamentalne, motywy plecionkowe, meczety i półksiężyce. Ebru stosowane jest w tradycyjnej sztuce introligatorskiej.
W 2014 roku sztuka ebru została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Historia Początki ebru nie są znane. Jedną z najstarszych technik zdobienia papieru jest odbijanie wzorów z drewnianych stempli, znane w Chinach od pierwszych wieków naszej ery. Sztuka „marmurkowania” narodziła się najprawdopodobniej w Japonii i Chinach. Technika marmurkowania na karagenie została przyswojona przez Arabów z Dalekiego Wschodu, zapewne w VIII wieku razem z techniką produkcji papieru. Pierwsze formy ebru pojawiły się w Azji Środkowej (w Turkmenistanie) w XIII wieku i przeniknęły do Anatolii przez Iran.